Zoals altijd

Sterk stuk. De spanning zit goed in het alledaagse gedrag: schuiven, zuchten, niet kijken. Je vertrouwt hier grotendeels op handelingen. 'Die billen waar ik al tijden niet meer aan mag zitten.’ Dit is uitleg. De afstand tussen hen zit al in houding, zwijgen en irritatie. Deze zin voegt niets toe. ...

Goede situatieschets! Het is pijnlijk duidelijk hoe emotioneel verwijderd de twee personen zijn van elkaar. De hp zoekt enige toenadering en komt tot de conclusie dat het vergeefs is, wat je sterk met de laatste zin laat blijken. Ik dacht even dat er helemaal niet gesproken "mocht" worden van de op...

Sfeervol, maar toch net iets te veel cliché(s), die je in geforceerde (passieve) zinnen giet: - Jouw sombere blik blijft hangen in de mijne. - Ik hoor je geïrriteerde zucht. - Ik voel dat je naar me kijkt. - Ik glij van de bank en sleep mezelf naar de keuken. Overigens rinkelt volgens een kristallen...

Mooi! Je voelt de spanning tussen deze twee aanstaande ex-en. Twee keer dat identieke schuiven van het glas vind ik echt prachtig gevonden. Het onderstreept de wederzijdse irritaties. Als je wilt kun je die paar gesproken woorden ook nog makkelijk wegwerken, maar het is eigenlijk juist wel mooi dat...

En Claude François zingt: 'Comme d'habitude'...